DUIS-IJZERMAN (WIM/WILLEM)

Gezin Willem ('Wim') Duis (Zaandijk, 8-8-1918) en Marianne ('Millie') Duis-IJzerman (Amsterdam, 20-8-1914) met Judith (Koog aan de Zaan, 1-6-1941)1

Willem Duis had als beroep 'Spediteur' (vervoerder), net als vader Samuël*. Hij was, na eerst 'knecht' te zijn geweest, chauffeur geworden in het bedrijf van zijn vader of had een eigen bedrijf opgericht. Het gezin Duis-IJzerman woonde in de Oud Heinstraat 9, ten westen van het spoor.

Weermacht

Het volledig joodse echtpaar en hun tien maanden oude dochter mochten op 22 april 1942 niet in Zaandijk blijven. Zij moesten, net als hun (schoon-)ouders, alles achterlaten -sleutels en lijsten met alle bezittingen daarop gingen naar de politie- en naar Amsterdam vertrekken. Voor die tijd bezorgde hij echter onder meer op verzoek van de Weermacht camouflageverf en hout naar de onder Duits toezicht staande vliegvelden. Na de oorlog werd hij daarvoor bestraft. Hij moest zijn vrachtauto inleveren en kreeg een verbod om de zaak van zijn in het kamp vermoorde vader voort te zetten.

Onderduik

Na een verblijf in Amsterdam kreeg eerst Wim Duis en vervolgens ook zijn vrouw en dochter een schuilplaats bij Arend Luik, Hazepad 13 in Zaandijk. Luik slaagde er in de zaak van Samuël Duis op zijn naam te krijgen en door de oorlog te loodsen zonder verdere medewerking te verlenen aan de bezettingsmacht. Ook sloeg hij het meubilair op van Wim. Na enige tijd dook het gezin Duis onder in Amsterdam, op de Herengracht. Het gezin Duis-IJzerman overleefde de genocide.

Onderduikers

Schuin tegenover de woning van de familie Duis, op de Oud Heinstraat 16 en 18, zouden leden van de Amsterdamse joodse families Blits* en Frank* onderduiken.